«Աշխարհն էլ ինձ տան` որդուս չի փոխարինի». 2 մեդալը ձեռքին կանգնած տղամարդու նկարի հետքերով

© Sputnik / Aram NersesyanОтец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну
Отец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 11.08.2021
Համացանցում շրջանառվող լուսանկարի հերոսը 44-օրյա պատերազմում զոհված Անանիա Արամյանի հայրն է։ Ընտանիքը բազմաթիվ փորձությունների միջով է անցել, և հիմա միակ հույսը կապում են ամբողջ վաշտից դեռևս մեկ անհետ կորած համարվող զինվորի հետ։
Երկու մեդալները ձեռքին, սպիտակող մորուքով, ձեռքի վրա արտահայտիչ երակներով և որդու կորստի լուրն իմանալու պահն իր հայացքում «պահած» տղամարդու նկարը երկար ժամանակ է, ինչ պտտվում է սոցցանցերում։ Սամվել Արամյանը 44-օրյա պատերազմի ժամանակ զոհված մի ամբողջ վաշտի 73 զինվորներից Անանիա Արամյանի հայրն է. Անանիան հետմահու պարգևատրվել է «Արիության» մեդալով և «Մարտական խաչ» առաջին աստիճանի շքանշանով։ Պարգևատրման արարողության ժամանակ արված լուսանկարում որդու մեդալները բռնած հոր հայացքը շատ բան է պատմում, և մարդիկ լուսանկարը տարածում են նույնիսկ առանց մեկնաբանության. ամեն ինչ պարզ է։
© Photo : Gevorg Perkuperkyan // Facebook / Արցախի ներկայացուցչությունը ՀՀ-ում/ Representation of Artsakh in ArmeniaПредставители командного состава одной из воинских частей Армии обороны Карабаха вручили государственные награды родным погибших военнослужащих (28 июля 2021). Еревaн
Представители командного состава одной из воинских частей Армии обороны Карабаха вручили государственные награды родным погибших военнослужащих (28 июля 2021). Еревaн - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Представители командного состава одной из воинских частей Армии обороны Карабаха вручили государственные награды родным погибших военнослужащих (28 июля 2021). Еревaн
Սամվել Արամյանի` սոցցանցերում շրջանառվող լուսանկարը
Այդ երկու մեդալներն այժմ Անանիայենց տանն են` նրա հիշատակին ստեղծված հուշ–անկյան մի կողմում։ Այդտեղ են նաև նրա անձնական իրերը` ժամացույց, պայուսակ, որոնց ձեռք տալիս Անանիայի ծնողներն աչքերը փակում են դրանցում որդու ներկայությունն ավելի լավ զգալու համար։
 
© Sputnik / Aram NersesyanУголок памяти Анании Арамяна
Уголок памяти Анании Арамяна - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Уголок памяти Анании Арамяна
Անանիա Արամյանի հուշ–անկյունը
Սամվել Արամյանը պատմում է` որդու զորացրվելուն չորս ամիս էր մնացել, երբ սկսվեց 44-օրյա պատերազմը. տղան Մարտունի 3-ում է ծառայել։ Հայրն այդ ժամանակ Ռուսաստանում է եղել` արտագնա աշխատանքի։
«Պատերազմի լուրերն ինտերնետից էինք իմանում. Անանս միայն մեկ անգամ ինձ զանգեց այդ ընթացքում. դժվար էր Ռուսաստան կապ հաստատել։ Ես իրեն ասում էի, որ ոչ մեկին չզանգի, երկար չխոսի, քանի որ վախենում էի հեռախոսի միջոցով տեղորոշեին որդուս։ Էդ մի զանգի ժամանակ էլ Անանիս հետ շատ չխոսեցինք, բայց ձայնը տխուր չէր, վստահ էր խոսում ինչպես միշտ»,–պատմում է Անանիայի հայրն ու հավելում` ծառայության ժամանակ որդին շատ էր հասունացել, փոխվել։
© Sputnik / Aram NersesyanФотография Анании Арамяна с сослуживцами карабахской войны
Фотография Анании Арамяна с сослуживцами карабахской войны - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Фотография Анании Арамяна с сослуживцами карабахской войны
Անանիա Արամյանը ծառայակիցների հետ
Անանիայի ավագ եղբայրը` Հայկը, պատերազմը սկսվելու լուրն իմանալուն պես Արցախ է մեկնել, որպեսզի փոքր եղբոր կողքին լինի։ Հայրը հայացքը պատուհանից դուրս է գցում ու ասում` երևի ճակատագրի բերումով է, որ միասին չեն եղել, և Հայկը ողջ է մնացել. նա եղբորից 3 կիլոմետր է հեռու եղել։
© Sputnik / Aram NersesyanМать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну
Мать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Мать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну
Անանիա Արամյանի մայրը
Մայրը` տիկին Հայկուշն է ամուսնուն տեղեկություններ հայտնել որդիների մասին` ոնց են, որտեղ են։ Իսկ առաջին գծից զանգող Անանիայի ձայնը երբեք տագնապած չի հնչել անգամ վերջին օրը` հոկտեմբերի 11-ին, երբ նրան 72 զինվորների հետ ուղարկել են Հադրութ` որպես ամենամարտական վաշտ։
© Sputnik / Aram NersesyanФотография братьев Анании и Айка Арамянов с карабахской войны в уголке памяти Анании Арамяна
Фотография братьев Анании и Айка Арамянов с карабахской войны в уголке памяти Анании Арамяна - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Фотография братьев Анании и Айка Арамянов с карабахской войны в уголке памяти Анании Арамяна
Անանիա և Հայկ Արամյանները
Հոկտեմբերի 11-ից հետո Արամյանների կյանքը վերածվել է դժոխքի. նախ 2 ամիս հույսով սպասել են, քանի որ բողոքի ակցիաների ժամանակ նրանց ասվել է` հնարավոր է` տղաները բունկերներում թաքնված լինեն։ Սակայն դեկտեմբերին Հադրութի շրջանից սկսեցին այդ վաշտի տղաների աճյունները հանել, և մինչ օրս էլ շարունակվում է այդ գործընթացը։
«Ես մի բան չեմ հասկանում` ինչպե՞ս կարող էին մեր տղաներին ուղարկել մի տեղ, որն արդեն թուրքերի ձեռքում էր։ Այդ օրը 73 զինվոր` մի ամբողջ վաշտ, հրամանով Մարտունիից Հադրութ են ուղարկել. 3 մեքենաներից վերջինին խփել են, մեքենան սկսվել է այրվել։ Դրանից հետո մյուս մեքենաների մեջ գտնվող մեր տղաները հայտնվել են շրջափակման մեջ, կռիվ են տվել, բայց բոլորն էլ զոհվել են»,–ասում է Անանիայի հայրը և բարկությունից ձեռքը բռունցք անում, ամուր սեղմում։
© Sputnik / Aram NersesyanОтец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну
Отец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Отец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну
Անանիա Արամյանի հայրը
Որդուն հուղարկավորել են այս տարի հունվարին։ Հենց հունվարին էլ նա պետք է զորացրվեր...
Հայրն ասում է` իրենց թվում էր, որ ամենաանտանելին սպասման օրերն էին, երբ պատերազմում գտնվող ավագ որդին փորձում էր կռվին զուգահեռ եղբորից որևէ լուր ստանալ, կամ էլ պատերազմից հետո Մարտունուց եկած զինվորներին էին հարցուփորձ անում ինչ–որ լուր ստանալու հույսով։ Սակայն դժվարը հիմա է` երբ ոչ միայն չեն հաշտվել որդու կորստի լուրի հետ, այլև փորձում են արդարության համար կռիվ տալ և պարզել` ինչպես են 73 զինվորի ուղարկել գրավված տարածք։ Բացի դրանից, դեռ նույն վաշտից մեկ անհետ կորած կա, և բոլոր ծնողները նրա հետ են հույսեր կապում և սպասում, որ գերիների մեջ կգտնեն նրան։
Погибший в карабахской войне Самвел Геворкян со своей подругой Анной Мкртчян - Sputnik Արմենիա, 1920, 21.05.2021
«Եթե մեռնեմ, իմացիր` քեզ կյանքիցս շատ եմ սիրել»․ Սամվելի սիրած աղջիկը կռվից հետո գիրք գրեց
«Դիահերձարանն արդեն մեր երկրորդ տունն է դարձել։ Ամեն օր գնում ենք, որ եթե մեր տղաներից էլի մասունք լինի, վերցնենք։ Սակայն մեր ամբողջ հույսը հիմա Անանիս վաշտից էդ սպիտակցի տղան է, որից դեռ լուր չկա։ Թե չէ մեդալ տալն ի՞նչ պիտի փոխի մեր կյանքում։ Հա, զգում ես, որ չի մոռացվում տղայիդ արածը, բայց ուզում է ամբողջ աշխարհն ինձ տան` որդուս չի փոխարինի ոչինչ»,–ասում է Սամվել Արամյանը։
Ուզում էր զինվորական դառնալ` հավերժ զինվոր մնաց. Արտյոմը զոհվեց իր 71 ընկերների հետ միասին
Այս ընթացքում նաև ինչ–որ «հայ» է գտել ընտանիքին ու գրել, թե Անանիան գերի է ընկել. պարզվել է, որ Խծաբերդից գերի ընկած տղաների նկարներն են ֆոտոշոփ արել, փորձել ընտանիքից ինչ–որ բան պոկել։ Մի պահ ընտանիքը հույսով է լցվել, սակայն դեպքը մինչ ԱԱԾ–ին կհասներ, ծանոթ մասնագետները վստահեցրել են` ստում են, Անանիայի դեմքով նկարն էլ ֆոտոշոփի արդյունք է։
© Sputnik / Aram NersesyanРодители погибшего военнослужащего Анании Арамяна у уголка памяти сыну
Родители погибшего военнослужащего Анании Арамяна у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Родители погибшего военнослужащего Анании Арамяна у уголка памяти сыну
Անանիայի ծնողները
«4 տարի պայքարեցինք, որ երեխա ունենանք». Հովհաննեսը զոհվեց` չտեսնելով երազանք-դստերը
Հիմա ընտանիքն այդ մասին չի էլ ուզում հիշել, քանի որ չէին սպասում, որ թշնամուն զուգահեռ «հայերն» էլ են նման տառապանք պատճառելու իրենց։ Անանիայի հայրը նշում է` հիմա ամեն ինչ անելու են, որ արդարությունը ջրի երես դուրս գա, իրենց որդիների զոհվելու դեպքով հարուցված քրգործը բոլոր հանգամանքները պարզի։ Հետո հոգոց է հանում ու ավելացնում` կուզեր նաև, որ սա վերջին պատերազմը լիներ, և այլևս ոչ մի ծնող չանցներ այն դժվարությունների միջով, որոնց միջով իրենք են անցնում. «Կուզեի գոնե էս ամենից հետո խելքի գա ինչպես իշխանությունը, այնպես էլ ժողովուրդը»։
© Sputnik / Aram NersesyanМать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну
Мать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Мать погибшего военнослужащего Анании Арамяна Айкуш у уголка памяти сыну
Անանիա Արամյանի հուշ–անկյունը
Զրույցի ընթացքում նրա բջջայինին զանգ է գալիս` Անանիայի վաշտի տղաներից մեկի հայրն է` ինչ–որ բան են պայմանավորվում։ Սամվել Արամյանն ասում է, որ 73 զոհվածների ընտանիքներով արդեն իրար հարազատ են դարձել` առանց իրար չեն կարող, քանի որ տղաների ճակատագիրն է կապում ընտանիքներին։ Զրույցն ավարտում ենք. Անանիայի հայրը մյուսների հետ կրկին դիահերձարան պիտի գնա` մեկ այլ տղայի մասունքներից մեկը պետք է Ռուսաստան ուղարկեն կրկնակի հետազոտության։
© Sputnik / Aram NersesyanОтец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну
Отец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну - Sputnik Արմենիա, 1920, 14.09.2021
Отец погибшего военнослужащего Анании Арамяна Самвел у уголка памяти сыну
Անանիայի հայրը
«Խորը շունչ քաշեցի, տեսա` սաղ եմ». ինչպես է Գարիկը փրկել վիրավորներին և ինքն էլ ողջ մնացել
Լրահոս
0
Սկզբում նորերըՍկզբում հները
loader
ԵԹԵՐՈւՄ Է
Заголовок открываемого материала
Միջազգային
InternationalEnglishԱնգլերենMundoEspañolԻսպաներեն
Եվրոպա
DeutschlandDeutschԳերմաներենFranceFrançaisՖրանսերենΕλλάδαΕλληνικάՀունարենItaliaItalianoԻտալերենČeská republikaČeštinaՉեխերենPolskaPolskiԼեհերենСрбиjаСрпскиՍերբերենLatvijaLatviešuԼատիշերենLietuvaLietuviųԼիտվերենMoldovaMoldoveneascăՄոլդովերենБеларусьБеларускiԲելառուսերեն
Հարավային Կովկաս
ԱրմենիաՀայերենՀայերենАҧсныАҧсышәалаԱբխազերենХуссар ИрыстонИронауՕսերենსაქართველოქართულიՎրացերենAzərbaycanАzərbaycancaԱդրբեջաներեն
Մերձավոր Արևելք
Sputnik عربيArabicԱրաբերենTürkiyeTürkçeԹուրքերենSputnik ایرانPersianՊարսկերենSputnik افغانستانDariԴարի
Կենտրոնական Ասիա
ҚазақстанҚазақ тіліՂազախերենКыргызстанКыргызчаՂրղզերենOʻzbekistonЎзбекчаՈւզբեկերենТоҷикистонТоҷикӣՏաջիկերեն
Արևելյան և Հարավարևելյան Ասիա
Việt NamTiếng ViệtՎիետնամերեն日本日本語Ճապոներեն俄罗斯卫星通讯社中文(简体)Չինարեն (պարզեցված)俄罗斯卫星通讯社中文(繁体)Չինարեն (ավանդական)
Հարավային Ամերիկա
BrasilPortuguêsՊորտուգալերեն