07:21 27 հունիսի 2019
Ուղիղ եթեր
  • USD477.33
  • GBP605.45
  • EUR542.20
  • RUB7.56
Սվետլանա Կուլչիցկայան՝ «Վերադարձ» ֆիլմի պրեմիերային (30 ապրիլի 2019 թ.)

Կին, որի սիրտը մեր լեռներում է․ Արցախի մասին Կուլչիցկայայի նոր ֆիլմը ցնցող է

© Photo : provided by Sveltana Kulchitskaya
Հասարակություն
Ստանալ կարճ հղումը
19240

Հեռուստալրագրող, վավերագիր Սվետլանա Կուլչիցկայան սանկտպետերբուրգցի այն ընկերներից է, որոնք եթե ընտրել են քեզ, ուրեմն դա ցմահ է։ Նա կրկին ու կրկին գալիս է Արցախ՝ սարերում ծվարած այս երկիր։ Այնտեղ, որտեղ նա կորցրել է ընկերներին, փրկվել Ստեփանակերտի գնդակոծությունների ժամանակ, հեռացել սարերը այն երիտասարդ տղաների հետ, որոնք ստիպված էին այդ ժամանակ զենք վերցնել։

Արման Վանեսքեհյան, Sputnik

Երկու տարի Սվետլանա Կուլչիցկայան աշխատել է նախագծի վրա, որը պետք է միավորեր անցած տարիների աշխատանքի արդյունքը ներկա արցախյան իրականության հետ։ Էկրանին պետք է համեմատվեին 1990-ականների ղարաբաղյան պատերազմի ժամանակաշրջանի կերպարները այն մարդկանց հետ, որոնք այսօր, ֆիլմի հեղինակի հետ միասին, հիշում են այդ ողբերգական, դրամատիկ օրերը. ահա աշխատանքն ավարտված է։ ՀՀ  վարչապետի աշխատակազմի  Հանրային կապերի և տեղեկատվության կենտրոնի պատվերով նկարահանված ֆիլմը հանձնվել է հանդիսատեսի դատին Ստեփանակերտում և Երևանում։

«Մոսկվա» կինոթատրոնում «Վերադարձը» ֆիլմի երևանյան պրեմիերայից հետո (սկզբից ֆիլմը ներկայացրել են Ստեփանակերտում) Սվետլանա Կուլչիցկայան շփվել է հանդիսատեսի հետ․ կարծիքների փոխանակում, շնորհակալություն լրագրողին 1992-1994թթ-ի և այսօրվա իրադարձություններն օբյեկտիվորեն լուսաբանելու համար։

Եվ հանկարծ ֆիլմի հեղինակն ասում է․ «Գիտե՞ք, զարմանալի է, որ այնտեղ՝ Ստեփանակերտում, ես չհանդիպեցի հիստերիկ-ազգայնական տրամադրվածություն ունեցող մարդու։ Պատերազմի ոչ մի կոչ։ Մարդիկ դիմացել են պատերազմին, պաշտպանել իրենց հողը, և հիմա աշխատում են այնտեղ, շենացնում, վերականգնում, մեծացնում երեխաներին։ Եվ ոչ մի հիստերիա, թշնամանքի ոչ մի կոչ»։ Համաձայնեք, որ դա թանկ արժե։

Հեղինակը, առհասարակ՝ ֆիլմի ամբողջ ստեղծագործական կազմը տիտանական աշխատանք է կատարել։ Գտել են Կուլչիցկայայի «Ապրեք» («Живите»,  1992թ.), «Գնդակոծությունից հետո» («После обстрела», 1992թ.), «Խաղաղության գինը» («Цена покоя», 1994թ․) ֆիլմերի հերոսներին, որոնք նկարահանվել էին այդ սարսափելի տարիներին, երբ, թվում էր, «Գրադի» և հրետանու համազարկերի տակ երկինքը փլվում էր բնակելի տների, մանկապարտեզների, հոսպիտալների վրա։ Վավերագրական կադրերում մահացել են մարդիկ, լացել ծերունիներ և երեխաներ, մեջքի հետևում թաքուն խաչակնքել է որդուն մարտի դաշտ ուղարկող մայրը, ամուսնու հետևից զենքը ձեռքից պատերազմ է գնացել կինը․․․

Ֆիլմում կերպարները շատ են։ Հավանաբար, 90-ականների սկզբին ռազմական գործուղումների ժամանակ շատ մարդանց հետ է շփվել, տեսագրել  բազմաթիվ իրական դրամաներ, հարցազրույցներ։ Եվ հիմա՝ 25 տարի անց, հաջողվել է գտնել նրանց։ Մի՞թե դա զարմանալի չէ։

Սվետլանա Կուլչիցկայան՝ պետերբուրգցի լրագրողն այդ տարիներին գործուղումների է մեկնել Արցախ, նկարել։ Հետո հետ է գնացել, մոնտաժել։ Եվ կրկին եկել է ու նկարել։ Հավանաբար ինչ-որ բան շատ է հուզել այդքան զգացմունքային և ազնիվ մարդուն։

Ավյունով լի, իր ոլորտի պրոֆեսիոնալ Կուլչիցկայան այդ ժամանակ ձգտել է և հիմա էլ փորձում է աշխարհին հասցնել ճշմարտությունն այն մասին, թե ինչ է տեղի ունեցել և տեղի է ունենում Արցախում։

Ինչպես են գոյատևել այդ մարդիկ։ Ինչպես են զենքը ձեռքերին ստիպված եղել պաշտպանել իրենց քաղաքները, գյուղերը և տները՝ չունենալով ո՛չ բանակ, ո՛չ նորմալ սպառազինություն։ Եվ ինչպես են նրանք այժմ կառուցում իրենց երեխաների, հաջորդ սերունդների ապագան։

Հենց դրա համար անչափ շնորհակալություն ընկերոջը, կնոջը, որն իր սիրտը թողել է մեր լեռներում։

Ըստ թեմայի

Արցախի հարցում իշխանության խուսափողական քաղաքականությունը մտահոգիչ է. ՀՅԴ
Արցախում առաջիկա ընտրությունն ավելի բարձր մակարդակի կլինի, քան նախորդները. Արցախի ՄԻՊ
Արցախում նոր զորանոց և ռազմական օբյեկտներ են կառուցում. լուսանկարներ
Ապրիլյան պատերազմի 23 զոհերի գործերը կքննարկվեն եվրոպական դատարանում. Արցախի ՄԻՊ
Ադրբեջանի ճնշումների պատճառով ներդրողները հեռանում են Արցախից. Արցախի ՄԻՊ
թեգերը:
Ռուսաստան, Հայաստան, Արցախ

Գլխավոր թեմաներ