03:45 21 օգոստոսի 2019
Ուղիղ եթեր
  • USD475.90
  • GBP575.55
  • EUR527.39
  • RUB7.13
Նիկոլ Փաշինյան. ՀՀ վարչապետ

Ղեկավարների կամայականությունը ցմահ է, կամ ավտոմաքսատան «կամավոր-պարտադիր» ազատվածները

© Sputnik / Aram Nersesyan
Հեղինակներ
Ստանալ կարճ հղումը
Արմեն Հակոբյան
ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյան (827)
18921

Արձանագրենք. Հայաստանում այլևս ընդունված նորմ է, որ պետական ամենացածր կամ միջինին մոտ օղակների պաշտոնյաները կարող են «սեփական դիմումի համաձայն» ազատվել աշխատանքից, եթե նրանց վարքուբարքի որևէ դրվագ կառավարության ղեկավարին դուր չգա:

Ավտոմաքսատանը կեղտոտված դրոշի պատմությունը հասավ իր տրամաբանական հաջորդ հանգրվանին, այնպես, ինչպես դա կլիներ, չափավոր ավտորիտարիզմի ցանկացած երկրում: Ստալինյան ժամանակներում, օրինակ, կարող էին թերացածներին «տրոյկայով» դատել ու հաջորդ օրն իսկ գնդակահարել: Հաջորդող տասնամյակներում կարող էին պարզապես կոմունիստական ընդունված մոտեցմամբ ասել՝ «դիմում գրի, գնա»:

Պետք է ուրախ լինել, որ ստալինյան ժամանակները խորը անցյալում են, Հայաստանում էլ, անկախության վերականգնումից ի վեր, մահապատիժ չի իրականացվել, իսկ մի 20 տարի առաջ էլ այդ պատժատեսակը, ինչպես հայտնի է, վերացվել է: Բայց վոլյունտարիզմը, լավ այսպես ասենք՝ պետական պաշտոնյաների, ղեկավարների կամայականությունը, կարծես, ցմահ է:

Ինչի՞ մասին է խոսքը. վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանն այցելել էր ՊԵԿ տարբեր ստորաբաժանումներ, որոնցից մեկում նկատել էր թափթփված վիճակ, նաև սենյակում տեղադրված պետական դրոշն էր ոչ պատշաճ տեսքով: Նա զայրացել է ու հայտարարել, որ այդ սենյակում աշխատող բոլորը դիմում գրեն, ազատվեն աշխատանքից: Այսինքն` կամովին գործազրկվեն:

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի ցանկությունն իրականացված է, կարելի ասել, որ անարդարությունը վերացված է, իսկ արդարությունը՝ հաստատված: Համենայն դեպս, ՊԵԿ նախագահ Դավիթ Անանյանը կառավարության այսօրվա նիստից հետո լրագրողների հետ հարցուրատասխանի ընթացքում, ի մասնավորի, հայտարարեց.

«Այն ինչ-որ վարչապետը տեսավ ու իր դուրը չեկավ, որոշակի մտքեր արտահայտեց, կոչ կամ հորդորներ արեց, այդ կոչին ու հորդորներին մեր աշխատակիցը պատասխանել է դիմում գրելով: Նաև ավտոմաքսատան պետն է ազատման դիմում գրել: Դա նրանց ընտրությունն է»:

Իսկապե՞ս «դա նրանց ընտրությունն է»: Այսինքն` ինչպես հի՜ն ու բարի սովետական ժամանակներում էր արվում՝ «կամավոր-պարտադիր» սկզբունքով:

Չէ, մենք, օրինակ, պետական դրոշը պատշաճ վիճակում չպահած, իրենց աշխատավայրի մաքրությանը հետևելու կենցաղային շնորհք ու ինքնահարգանք չդրսևորած հայրենակիցների երեսը չենք պարզեցնում, այսինքն՝ նրանց արդարացնելու խնդիր չենք հետապնդում: Մանավանդ, որ իրենք ընդունել են, որ Նիկոլ Փաշինյանն արդարացիորեն է իրենց կարգադրել՝ հոժարակամ հեռանալ մաքսային ծառայությունից:

Ասում են` տասնամյակներ առաջ նույնիսկ եղել են մարդիկ, որ ընդունել են, որ իրենց արդարացիորեն են դատապարտում 20 տարվա աքսորի ու ոչ միայն:

Բայց նույնիսկ աշխատանքային կարգուկանոնը խախտելու, անպատշաճ վարքի ու պահվածքի համար պետք է համարժեք ընթացակարգ և պատասխանատվություն լինի: Այլապես այսօր այս մեկի պահվածքը դուր չեկավ, վաղը մյուսի՝ սանրվածքը կամ սափրվածքը, երրորդի կանգնած կամ նստած ձևը: Ու՝ դիմում գրի-գնա:

Ամենից ուժեղը ՊԵԿ նախագահի այսօրվա ասածն է. «ՊԵԿ նախագահն է պատասխանատվություն կրում ամեն ինչի համար: Եթե ուզում կամ ակնկալում եք, որ ես դիմում գրեմ, հեռանամ, դա ինձ համար կլինի փախուստ այն խոշոր կամ ահռելի պարտականություններից, որ վերցրել եմ ինձ վրա: Ես վարչապետի կոչ-հորդորին չեմ պատասխանելու իմ դիմումով: Եթե դուք ուզում եք սենսացիա, ես ասացի այդ սենսացիան: Մնացած բոլոր աշխատակիցներին ոչ ոք ոչ մի բան չի ասել, ո՛չ ես, ո՛չ պարոն վարչապետը իրավունք չունենք մարդուն ազատել աշխատանքից»:

Այսինքն` ինչպե՞ս չունեն այդ իրավունքը: Հա՛մ չունեն, հա՛մ փաստորեն ազատեցի՞ն: Սա ի՞նչ փարիսեցիություն է, կներեք:

Ասում է, թե աշխատանքից ազատվելը տվյալ երկու մաքսավորների սեփական ցանկությունն է: Լո՞ւրջ եք ասում: Ինչպիսի՜ զուգադիպություն, որ այդ ցանկությունը հենց վարչապետի զայրալից կոչ-հորդորից հետո արթնացավ, այլ ոչ թե նրա այցելությունից մի 24 ժամ առաջ: Փաստորեն, ավտոմաքսատան պետն ու ևս մեկ ծառայող, վաղուց ու թաքուն երազում էին այդ անշնորհակալ աշխատանքից ազատվելու մասին, ուղղակի հարմար առիթ կամ պատրվակ չէին գտնում:

Ի դեպ, Դավիթ Անանյանին պետք է արժանին հատուցել այն առումով, որ ընդունում է՝ այդ ամենի, ներառյալ մաքսատանն արձանագրված ու Նիկոլ Փաշինյանին զայրացրած վիճակի համար ինքն է պատասխանատվություն կրում:

Այո, բայց ինքը դիմում չի գրելու, քանզի դա կդիտարկվի փախուստ` իր վրա դրված ահռելի պարտականություններից: Բայց Անանյանը հարգանքով է վերաբերվում շատ ավելի ցածր օղակի իր երկու աշխատակցի դիմում գրելուն, այսինքն՝ նրանց վրա դրված ոչ այդքան խոշոր ու ոչ այնքան ահռելի պատասխանատվությունից փախչելուն:

Հետաքրքիր է` իսկ ինչպիսի՞ն կլիներ ՊԵԿ նախագահի այսօրվա պատասխանը, եթե երկու օր առաջ վարչապետը զայրույթն ուղղեր այդ ամեն ինչի համար պատասխանատվություն կրող գերատեսչության ղեկավարին: Ենթադրենք, եթե ասեր՝ սա ի՞նչ վիճակ է, պարոն Անանյան, ձեր ղեկավարած կառույցի ծառայողներն այս ո՞նց են դիմավորում վարչապետին, սա ի՞նչ վերաբերմունք է պետական դրոշին… շտկեք, դիմում գրեք ու գնացեք: Այ, եթե այդ անկյան վրա դեպքերը զարգանային, ՊԵԿ նախագահն էլի՞ դիմում չէր գրելու և բավարարվելու էր իր ենթակաների աշխատանքային «ինքնազոհաբերությա՞մբ»: 

ՊԵԿ նախագահը նկատեց՝ սենսացիա եք ուզում, այդ սենսացիան ասվեց: Ժամանակակից Հայաստանում, մանավանդ, ամենատարբեր պետական պաշտոնյաների ու պատգամավորների գործունեությունն ու հայտարարությունները նկատի ունենալով, «սենսացիա ուզելը», առավել ևս «սենսացիա փնտրելը» անիմաստ զբաղմունք է: Ինչը փնտրես և ինչու, եթե այն շուրջօրյա է և ամենուր:

 

 

թեմա:
ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյան (827)

Ըստ թեմայի

Որն է կոռուպցիայի դեմ պայքարում Փաշինյանի նախատեսած ամենամեծ քայլը
Հայտնի է, թե ինչ է արել Փաշինյանի ազգականը. նրա նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել
Եթե պետք լինի տասնյակ հազարավորների ազատել աշխատանքից, կազատեմ. Փաշինյան
թեգերը:
Դավիթ Անանյան, «Թավշյա հեղափոխություն», Նիկոլ Փաշինյան, Հայաստան

Գլխավոր թեմաներ